Scholing

Djembe docent is een vak apart. 16 okt. 2012

Er zijn djembe fola’s die de sterren v.d hemel spelen.

Er zijn djembe spelers die nog geen toon of slap kunnen spelen.

Er zijn djembe docenten die dat niet belangrijk vinden.

Er zijn doun spelers die geen djembe spelen.

Er zijn djembe spelers die geen doun’s spelen.

Er zijn docenten die niet met de doun’s spelen, omdat ze zelf niet weten hoe en vaak weten ze de benaming niet.

Er zijn leraren die zijn leerlingen niet bij naam kent.

Er zijn bijverdieners die zich ten onrechte djembe docent noemen.

Er zijn gevorderde spelers die de kwaliteit en kennis hebben om een goeie docent te worden.

Een goede docent moet meer kunnen dan alleen een ritme overbrengen en zelf goed kunnen spelen. Iemand de kunst van het spelen aan te leren is niet zo moeilijk en zeker niet zaligmakend. Heb je echter een hele groep voor je zitten dan moet je ook de problemen bij elk individu afzonderlijk kunnen waarnemen. Je moet fouten kunnen corrigeren, duidelijk voorspelen, je geduld bewaren, les tempo erin houden, iedereen blijven motiveren, indien nodig een confrontatie aan durven gaan met een leerling en weten hoever je hierin gaat. Je moet ook complimenteus kunnen zijn en altijd eerlijk blijven, voor je eigen beperkingen uit durven komen, verdraagzaam blijven, sociale contacten onderhouden en last but not least…je eigen kennis blijven vergroten.

Momenteel bestaan er voor zover ik weet geen djembe docenten opleidingen in Nederland en begint iedereen op zijn eigen wijze. Zo ben ik zelf ook aan de slag gegaan met het doceren van de West-Afrikaanse muziek. Ook ik kreeg veel kritiek over me heen met toch ook wat jaloezie en afgunst, want ze begrepen maar niet hoe een beginnend djembe speler binnen zeer korte tijd 100 leerlingen had. Echter het doceren en werken met groepen was niet nieuw voor mij gezien mijn opleiding en werk met randgroep jongeren in het verleden. In muzikaal opzicht heb ik voordien lange tijd achter het drumstel gezeten maar dit heb ik aan de wilgen gehangen toen ik kennis maakte met de West-Afrikaanse percussie. Ik verdiepte me hierin, volgde workshops en met mijn enorm didactisch vermogen was ik dagelijks gemiddeld 7 uur per dag bezig met het bestuderen, oefenen en luisteren naar deze muziek. Anita nam de organisatie voor haar rekening en we besloten om het van meet af aan professioneel aan te pakken. Dit heeft geresulteerd in een eigen djembe school die we nu inmiddels al 13 jaar runnen en waar we samen onze inkomsten uit genereren. Vanzelf gaat dit niet, je moet constant innovatief blijven, een enorm doorzettingsvermogen hebben, tegenslagen kunnen verwerken en risico’s durven nemen. Wij betreuren het dan ook dat we zo vaak vernemen dat er ergens djembe les wordt gegeven en dat dit dan binnen relatief korte tijd weer ter ziele is, vooral heel erg jammer als mensen afhaken omdat ze het niet meer leuk vinden. Afhaken doen mensen vroeg of laat in elk geval een keer, maar ik hoor liever als reden; geen tijd meer, verhuizing, financieel niet meer haalbaar enz. Want niet leuk meer?……..Djembe spelen wordt steeds leuker en interessanter naarmate je niveau vordert, zoveel uitdaging, zoveel ritmes en zo ontspannend om te doen. Deze muziek zelf spelen is veel leuker als naar deze muziek luisteren, vooral een leek vind het al snel saai of allemaal hetzelfde.

Wil je als djembe docent beginnen of je verder ontwikkelen, zodat ook jouw leerlingen jarenlang je lessen blijven volgen dan kun je hierin getraind worden door een echte maitre de djembe. Alle facetten komen aan bod om een all round djembe docent te worden met de nodige kennis en techniek, een gezonde portie zelfvertrouwen,  structuur en regelmaat, voorbereiding en organisatie. Het is zo’n prachtige, toegankelijke muziek waarvan nog maar relatief weinig mensen van op de hoogte zijn en waar je jarenlang zo niet de rest van je leven heerlijk mee kunt ontspannen.

© Pat Gayet